Gezin/Famile
Wereld
Anders
Mens / Relatie
Leven
Tijden
Verhalen
Natuur
Alle gedichten
Dans macabre

Mooi vindt men mij nog steeds.
Dat is geen eigendunk, dat zeggen
de mensen die foto’s van mij maken.
Ze vragen zich af en overleggen

of ze in mij één boom zien of twee.
Zelf weet ik dat eigenlijk ook niet echt.
Zo lang als ik leef zijn we al samen
en hij en ik zijn aan elkaar gehecht.

Het is goed zo, want het is best saai
om altijd maar in je uppie te zijn.
We praten veel met elkaar en af en toe
doen we een dansje, dat vinden we fijn.

Helaas gaat dat niet meer zo soepel,
maar we geven onszelf graag de kans
om nog een keer te schitteren als vanouds
in de danse macabre, onze laatste dans.
Pagina  6
27 september 2022, Kasteel Eijsden, Limburg