Den Brommert
In de kern van ons dorp staat een historisch gebouw
waar men zaken bewaart over de man en de vrouw
die in het verleden hier werkten en leefden
en over alles waar de bewoners naar streefden.
Er is een winkel waar je diverse dingen kunt kopen;
daarachter een kamer waar je naar binnen kunt lopen,
waar je welkom bent voor een kop koffie of thee,
of gewoon voor een praatje, neem gerust iemand mee.
Dat is nog niet alles, want er is bovendien
een tentoonstellingsruimte waar je de ene keer beelden kunt zien
over hoe het hier was en wat specifiek bij ‘t Ambacht hoort,
een andere keer kunst in de breedste zin van het woord.
Erboven bevindt zich nog zo’n ruimte voor eenieder te huur
waar van tijd tot tijd wordt vergaderd door het bestuur,
want het is nodig dat alles op rolletjes loopt
en er overzicht is van wat men in de winkel verkoopt.
Vrijwilligers zijn er voldoende. Die vinden het fijn
iets nuttigs te doen en onder de mensen te zijn,
maar ook voor het archief zijn ze hard nodig
voor speurwerk en genealogie; er is geen mens overbodig.
Wie naar hen toekomt met een prangende vraag
zal merken dat men zijn best doet en maar wat graag
uitleg wil geven over hoe en wanneer ons dorp is ontstaan.
En waar komt toch de naam ‘Den Brommert’ vandaan?
Naar verluidt kwam die van de wind die rondom en langszij
dit gebouw gierde, waarover men toentertijd zei:
‘Hoort hem eens brommen’. In ieder geval wordt aan die naam
door de medewerkers geen eer aangedaan.
Joke van der Ark
Nr. E-
25 november 2025
Met dit gedicht dank ik het Historisch Genootschap voor de mogelijkheid mijn werk
van 10 oktober tot en met 13 december 2025 in ‘Den Brommert’, te exposeren.